settingsLogin | Registersettings
FMT Workforce - Innovation on demand
Show Menu

Odeon De Spiegel: Hoe ziet het theater van de toekomst eruit?

+7 stemmen

Hoe ziet het theater van de toekomst eruit? Die vraag stelt Odeon De Spiegel Theaters aan de FMT Workforce. Odeon en De Spiegel zijn twee theaters in Zwolle. Goed draaiende theaters, maar altijd zoekende naar de nieuwe mogelijkheden die nieuwe technieken en ontwikkelingen bieden. Op korte, maar ook op lange termijn. 

Hoe ziet het theater van de toekomst er uit? Letterlijk, figuurlijk en inhoudelijk.

  • Letterlijk omdat nieuwe technologieën nieuwe mogelijkheden bieden voor de bouw, de inrichting en de functies van een theater.
  • Figuurlijk door af te vragen wat de rol van een theater is en hoe die functie anders vervuld kan worden dan in een fysiek theater?
  • Inhoudelijk door in te gaan op de programmering. Wat wil je als publiek zien? Oude verhalen, persoonlijke of actuele vertellingen, iet heel anders? En waar wil je het zien?

Grote visies en kleine suggesties zijn welkom. Wat zou je zelf willen? Hoe kunnen nieuwe mogelijkheden de cultuurliefhebber beter bedienen? Geef per antwoord één idee, suggestie of voorbeeld zodat anderen kunnen stemmen of reageren. 

gevraagd 30 sep, 2014 in Brainstorm door fmt (1,260 punten)

19 Antwoorden

+6 stemmen
In de online wereld is 'responsive design' een begrip. Een site voegt zich naar het apparaat waarmee iemand er naar kijkt. Een site ziet er anders uit op een iPhone dan op een iPad dan op een laptop. Zou het theater van de toekomst niet responsive kunnen zijn? Dat het zich aanpast aan het thema, aan het genre, aan het aantal verkochte kaarten. En dan zowel in formaat als in uiterlijk. Het theater van de toekomst zou in mijn visie de ene dag er als Carre uit moeten zien en zo moeten voelen en de andere dag als Paradiso. Inclusief het personeel. Lastig? Vast. Maar het proberen waard!
beantwoord 30 sep, 2014 door erwblo (5,690 punten)
Je kunt in plaats van houten props, een theater volstoppen met digitale panelen - zowel op de achtergrond, als op de voorgrond voor diepte. Alles waarop geprojecteerd wordt; of liever via LED gepresenteerd. Je maakt dan elke omgeving die je wenst, en met software is het snel om te schakelen. Net zoals bij X-factor kun je ook de vloer interactief maken - lopen de mensen eindelijk in een echt landschap. En via updates/upgrades wordt het steeds nog mooier!
Mooie aanvulling!
Het begint al met een geheel ander ontwerp van het gebouw en de zaal (zaal? blijft die nodig?). Wat is de essentie van podiumkunst en wat is daar minimaal voor nodig en hoe krijg je (technisch gezien) maximale vrijheid om "responsive" te kunnen zijn?
Een andere vraag is natuurlijk, is een theater een plek waar een podium geboden wordt aan kunst? Of brengt een theater mensen bij elkaar rondom  thema's. Vergelijk het met de bibliotheek. Is een bibliotheek een uitleencentrale van boeken? Of is een bibliotheek een plek voor kennisvergaring, kennisdeling en meer? Of is Easyjet een luchtvaartmaatschappij of een bedrijf dat alle stappen van reizen makkelijker, beter en goedkoper wil maken? En vandaar ook autoverhuur, hotelverhuur, etcetera.
Ik geloof daar wel in, zeker voor de kleinere steden, verzamelgebouw voor theater, muziekschool, pop podia, studios, maar dan wel met juiste geluiddichtheid (beter dan bij Tivoli Vredenburg). Box in box (zoals MuzyQ). Eventueel zelfs dat de binnenste box is aan te passen of vooraf ergens anders te produceren is, pre fab. Nu wordt vaak alleen het toneel verandert in de zaal, maar de rest van de zaal kan ook worden (via de digitale panelen). Ik geloof dat in de kleinere steden ook meer samengewerkt moet worden tussen de podia's (op gebied van marketing, catering etc).
ik denk dat het theater steeds meer een plek gaat worden waar mensen elkaar fysiek gaan ontmoeten en juist even de schermpjes niet leading laten zijn. Ook denk ik dat  er een grotere focus nodig is  naar transformationele marketing. Marketing moet niet alleen gericht zijn op het verkrijgen van iets maar mensen een perspectief bieden en meewerken aan een hoopvolle en betere toekomst. Ik denk dat theater hier perfect op in kan spelen. Hoe zien jullie dat?
Appel Theater in Den Haag was eind jaren 80 begin jaren 90 een theater dat vrij vaak verbouwd werd, geloof ik. Juist om voor iedere voorstelling de juiste setting te creëren.
Een theater is als het goed is een plek van verdieping. Dat kan op veel manieren. Persoonlijk, maatschappelijk. En een theater brengt mensen bij elkaar. Dat kan ook op tal van gebieden. Cultureel, wetenschappelijk, etcetera.
+4 stemmen
In mijn theater van de toekomst speelt het publiek een grotere rol. Is het publiek niet alleen afnemer, maar ook betrokken bij programmering en invulling. Programmeurs moeten eigenwijs en met smaak programmeren, maar bezoekers hebben ook enorm veel kennis en kunde en passie. Daarmee kunnen ze bijdragen aan de programmering. Laat ze tipgever zijn, laat ze middels crowdfunding invloed op de programmering hebben. Er is veel over te zeggen en voor te bedenken. Maar het belangrijkst: van een passief naar een actief publiek.
beantwoord 30 sep, 2014 door erwblo (5,690 punten)
Helemaal mee eens, gebeurt al in enkele theaters. Kunnen we nu al verder uitwerken.
Ik denk dat de manier van recencies gaat veranderen. Nu met name gericht op 5 sterren recencies in de Volkskrant. Meer dus om de reacties van het publiek, zowel vooraf (verwachting), als achteraf (de beleving). Vooraf door (video) interviews niet alleen met acteurs en de regisseurs te plaatsen, maar ook met de potentiele bezoekers (zeker als het een vervolg op een vorige voorstelling is). Rond de premiere dan live streamen met reacties van het publiek op beeld. Ik zou ook wel de bezoekerscijfers en reacties willen zien (in de vorm van top 10 lijstjes, beste in zijn soort).
Publiek laat zich maar deels door recensies leiden, zo wijzen ook onderzoekingen uit, andere peers zijn van veel groter belang. Dat kunnen "helden" zijn of vrienden en bekenden. Bereik van De Volkskrant is ook beperkt (die van De Telgraaf  bijvoorbeeld is vele malen groter). Je moet op in gesprek als programmeur met je bezoekers en nog belangrijker, je potentiële bezoekers die je nu nooit bereikt omdat je ze niet kent. Mee laten kiezen en vooral ook aan laten bevelen door (potentiële) bezoekers. Dat gesprek met de omgeving vindt meer en meer plaats gelukkig door mij als programmeur omdat je vooral ook vraaggestuurd wilt werken. Ik daag eenieder uit die een stem wil zich te laten vinden door me.
laat ik vanmiddag in godsnaam meteen jouw boek lezen!
@keimpe Eens. Geldt ook voor mezelf. Aan een recensie heb ik pas wat als ik de smaak ken van de schrijver. Meningen van mijn vrienden of bekenden zijn me evenveel waard. En die kan ik met de huidige middelen makkelijker polsen dan ooit.
+3 stemmen
Het draait allemaal om het bereiken en binden van publiek. Dat kan ook door kleine, praktische activiteiten. Een leuk idee blijft  de social media hotseat. Mensen kunnen kans maken op vrijkaartjes (2 per voorstelling) wanneer ze voor, tijdens en na de voostelling verslag doen via social media. Zo bereik je ook hun vriendenkring, die mogelijk (nog) niet naar het theater gaan. Bovendien voelen de amateur recensenten zich meer dan normaal betrokken.
beantwoord 30 sep, 2014 door leonieke (1,650 punten)
bewerkt 30 sep, 2014 door leonieke
Sommige zaken kosten geld of zijn ingewikkeld, maar sommigen kunnen nu al. Daar is dit een goed voorbeeld van!
Hele goede! Dat kan inderdaad direct; laat mensen filmen, twitteren, intragrammen - met de juiste hashtags geef je de juiste bekendheid aan wat er gebeurt aan de buitenwereld.
Inderdaad een goed idee en kan nu al verder uitgewerkt worden, maar pas op, niet alle bespelers zijn het hier mee eens omdat het enorm kan afleiden.!
Misschien moeten het dan plekken achterin de zaal worden ;-) Maar op zich is het natuurlijk te vergelijken met de aanwezigheid van een recensent van een krant. En je kunt daar afspraken over maken, over wat en hoe.
bespelers weten gelukkig ook dat de wereld & markt zich keert en gaan vaak makkelijker mee in dit soort zaken. goede voorbeelden zijn het van dingen die er toe doen, weinig kosten en dus snel uitvoerbaar moeten zijn. ik neem graag naar elke voorstelling of premiere die ik in het land bezoek graag een bezoeker mee; kost bijna niks extra's, enkel tijdsinvestering van degene die meegaat voor reis, voorstelling en werken aan recensie
Da's een mooie! Laat mensen inschrijven op de bijrijdersplek van Keimpe!
ik wil vol overtuiging vrijkaarten uitreiken aan mijn ambassadeurs die in ruil voor een bezoek aan een voorstelling oprecht 3 tweets/posts aan hun ervaring delen. en vanwege mijn grote gezin heb ik een Citroën C8 met plek voor 6 meerijders ;-)
Niet te bang zijn voor doorgestoken kaart (dat proef ik uit je reactie): de zaal bepaalt waar de vrijkaarten naartoe gaan
+5 stemmen
Het ultieme theater van de toekomst is in mijn ogen het theater waar nieuwe media en nieuwe technische mogelijkheden worden gebruikt om de sterke eigenschappen van het theater nog meer te versterken. Ik bedoel dan karakteristieken die kenmerkend zijn voor het theater; kwaliteiten die bij geen enkel ander medium zo goed tot zijn recht komen als bij het theater.

Het zijn deze kwaliteiten die als startpunt moeten worden genomen als men nieuwe media/technologieën wil aanwenden in het theater. Vaak trappen theaterprofessionals nog in de valkuil om te beginnen bij de nieuwe media/technologieën en het theater daaraan aan te passen. Het gevolg is dan dat het allemaal opgedrongen aanvoelt. Nieuwe media/technologieën erin, alleen om te laten zien dat deze zijn gebruikt. Dat voelt niet goed.

Wat zijn dan een aantal van deze kwaliteiten van het theater? Theater is onder andere door de liveness, spontaniteit die theatrale performances met zich meebrengen en als artistieke vorm waarbij directe communicatie met de spelers soms mogelijk is, het beste medium om te reflecteren over een maatschappij (die voortdurend in transitie is), of kenmerken daarvan, en tegelijk het publiek hiervan bewust te maken, en hiermee (en ik hoop dat ik nu niet te vaag ben) het publiek creatief in beweging te zetten.

Wat is dan een voorbeeld van een voorstel voor het theater van de toekomst? Omdat bewustwording en creatieve beweging zoals gezegd effecten zijn die het meest effectief door theater in gang kunnen worden gezet, vind ik het vreemd dat professionals in het theater vaak nog steeds een theatervoorstelling als ‘afgerond geheel’ zien. Als het goed is, is de voorstelling juist een beginpunt van waaruit het publiek de nieuw ‘opgedane’ bewustwording en creatieve beweging in de maatschappij kan brengen.

Er zou daarom veel meer gebruik kunnen worden gemaakt van nieuwe media om het publiek aan de hand van thema’s uit de voorstelling ook na een voorstelling creatief te blijven bewegen. Hier zijn allerlei mogelijkheden voor: applicatiegames, discussiefora, etc. Ik ben me ervan bewust dat dit niet altijd haalbaar is met een krap budget, maar tegelijk biedt deze aanpak dan wel weer mogelijkheden om je publiek ‘vast te blijven houden’ en ze te leiden naar je volgende voorstelling.

Ik hoor natuurlijk ook graag reacties, bijvoorbeeld andere kwaliteiten kenmerkend voor het theater en welke specifieke ideeën voor het combineren met nieuwe media.
beantwoord 30 sep, 2014 door peterg (340 punten)
Goeie, Peter. Het sluit aan op wat ik in de journalistiek 'het proces is het product' noem. Waar een journalist vroeger in stilte werkte en dan met een eindproduct in de vorm van een artikel of boek kwam, moet hij in mijn visie nu al vanaf het begin zijn onderzoek en voortgang gaan publiceren om het publiek te betrekken. En om het artikel of boek geen eindpunt maar een beginpunt te laten zijn. Een begin van dicussie, brainstorm, begin van een oplossing voor een probleem. Het zou mooi zijn als het theater daar ook meer mee zou doen!
Storytelling kan veel meer worden toegepast (voor de marketing). Het verhaal vooraf en achteraf. Elke zaal moet standaard een mogelijkheid hebben om het in beeld vastleggen (camera's, licht, geluid). Elke premiere live streamen, niet alleen via internet, maar misschien ook op schermen in de stad, zodat iedereen ziet wat er in het theater gebeurt (en wat ze missen).
Theatermakers zitten vast in het rare bestel wat we hebben. ze hebben een idee, dat wordt geboekt bij theaters (ruim een jaar van tevoren), ze gaan dus een jaar later een voorstelling maken die bij de premiere "äf" moet zijn/is en gaan daarmee toeren omdat dat nu eenmaal zo afgesproken is. Maar moet alles wat af is wel helemaal gelukt en moet dat wel gaan toeren? Of moet het een work in progress blijven? Ik denk dat laatste maar het systeem laat dat moeilijk toe. Dat systeem keren is moeilijk want dat is voor gedeelte ook gebonden aan subsidiestromen van de overheid. Daar valt op in te breken door te bedenken: moet alles wel zo lang van tevoren? en laat dat vooruit boeken nog wel genoeg ruimte over voor de hele goede ideeën die ook ad hoc mogen ontstaan? Ik ben er van overtuigd dat theaters die vrije speelruimte moeten gaan creëren. En dan kun je inderdaad alle moderne technieken en sociale media in gaan zetten om de bezoekers te betrekken, in te zetten en vooral ook uit te nutten bij het maakproces.
in reactie op Keimpe's schrijven vraag ik me af hoe je die vrije speelruimten vorm kan gaan geven. Zit je hierbij te denken aan roulerende artists in residences die wel of niet (als het toch niet is geworden wat men ervan had gehoopt) met een productie komen, denk je aan open discussies in het voorhuis van het theater? en hoe kan hier een verdienmodel aangekoppeld worden met de terugtrekkende beweging van de overheid?
@keimpe Stel nu eens dat een theatergroep of een theater zou kijken of er iets te leren valt van de wereld van games of startups. Niet denken in eindproducten, maar in processen. En: wat is het Minimal Viable Product? Wat is de kleinste variant van een stuk om mee live te gaan? Laat de mensen die dat steunen een lagere prijs betalen dan de mensen die later instappen. En geef de vroege believers de mogelijkheid om ook de updates, de uitgewerktere of uitgebreidenere varianten te bekijken. Ik weet niet of het kan werken. Maar een leuke gedachtenoefening is het wel.
die processen van games en startups zijn zeer leerzaam en bovendien ook entertaining. vroege believers kunnen als crowdfunders worden beschouwd en verdienen een plus ergens in het proces, in vorm van lagere toegangsprijzen of betrokkenheid tot de makers. En de kunst van het maken / creatief is een sleutel waar ondernemers zich aan kunnen laven en van kunnen leren en/of processen kunnen overnemen in hun eigen bedrijf. jouw creativiteit als maker of theater kun je op die manier ook vermarkten. creatief ondernemerschap een vrachtwagenfabriek injagen bijvoorbeeld.
@daphne, hier zit ook een verdienmodel in
Zeker interessant ja. Stel dat je startpunt niet het afgeronde theaterstuk zelf is, maar een thema dat op allerlei verschillende manieren wordt uitgewerkt in samenwerking met verschillende soorten industrieën; met als doel het publiek op allerlei verschillende manieren met het thema bezig te laten zijn, zowel passief als actief. Dat zou een heel interessante manier van theater maken zijn, omdat je grensverleggend bent in vele opzichten: industrieën laat je met elkaar in contact komen, je laat het publiek wellicht kennis maken met nieuwe industrieën, en er ontstaan nieuwe manieren van verhalen vertellen.
Toch zul je in dat verhaal enigszins structuur moeten scheppen, want publiek wil nu eenmaal wel een afgewerkt product zien en inderdaad is dat zoals Erwin al zei een Minimal Viable Product, maar ik denk persoonlijk dat dit MVP in de vorm moet zijn van bepaalde ‘oplevermomenten’. Ik bedoel daarmee dat het proces rondom het thema leidend blijft, maar daarbinnen met  garanties voor bepaalde data dat theaterstukken met een bepaalde kwaliteit worden gegarandeerd; worden ‘opgeleverd’. Dat is denk ik waar je niet aan ontkomt. Tussen die oplevermomenten kun je dan allerlei industrieën mooie dingen laten ontwikkelen in het verlengde van het thema. De storytelling waar Robert het over had wordt op die manier dan ook aangewend. Als je maar blijft realiseren dat het doel is om je publiek op allerlei manieren te laten nadenken over, en bezig te laten zijn met een bepaald thema.
Het zal waarschijnlijk vrij lastig zijn om dit van de grond te krijgen en afspraken te maken hoe het gefinancierd wordt, maar het biedt tegelijk wel veel kansen om een vaste community te ontwikkelen die blijft terugkomen.
+2 stemmen

Interactief en Augmented (smartphones).

Letterlijk:

Iedereen heeft tegenwoordig een computer op zak (smartphone of glass) waarmee je per persoon over behoorlijke rekenkracht en communicatie technologie beschikt. Die rekenkracht en technologie kun je inzetten, om ge-augmenteerde elementen aan het entertainment toe te voegen. Deze extra informatie/elementen, niet anders waar te nemen, of mee te interacteren via de smarphone, kunnen zelfs tussen alle mensen in het publiek verschillen. Via markers/QR codes zal - voor ieder wie meer wil - meer diepgang/interactiviteit geboden kunnen worden. Zo kun je simpelweg met 'textballoons' meer info geven.. of laten zien wat een acteur zou denken op dat moment (kleding van de acteur kan de QR marker zijn), of soms kun je hele landschappen/draken/figuren augmenteren. Ook leuk voor kinderen!

Figuurlijk:

Theater wil entertainen, maar ook doen beleven of beseffen. Iedereen heeft een andere insteek, en je hebt met allerlei leeftijdsverschillen te maken. Voor elk van deze referentiekaders kan via augmented informatie specifiek getarget worden met de juiste extra informatie/beeldende visie/achtergrond informatie.

Inhoudelijk:

Niet alleen toneelgezelschappen of acteurs hoeven het theater te vullen. Ook expressieve techneuten kunnen iets van een inhoudelijke/interactieve show op poten zetten. Ze zijn er vast; de wereld stikt van de creatievelingen die een platform of podium zoeken - letterlijk. Ze kunnen iets overbrengen, of een verhaal vertellen - zonder al te veel props: met augmented technologie.

Interactie komt vanuit het publiek: feeds, chats, hashtags kunnen mede bepalen wat 'het publiek vindt'. Smartphones kunnen ook als stem-kastjes gebruikt worden. Het theater zorgt voor de juiste app, die men dan even moet installeren - waarmee veel interactie plaatsvindt. Ideeën genoeg!

beantwoord 30 sep, 2014 door lennard (2,270 punten)
Erg inspirerend! Ik heb een concert van Tin Men & The Telephone meegemaakt, waarbij je met de smartphone het concert kon beïnvloeden, maar ook een moment waarop delen van de muziek uit de speakers van iphones in de zaal kwamen. Zeer interactief!
Heb het even op YouTube opgezocht. Ja, klinkt als een leuk begin. Zeker ook als de smartphone in je hand audio-visuele inhaakt op wat de main-stream kanalen in het theater voortbrengen. Ik zie het meteen voor me als een multi-track systeem, net als in een studio (je kent die mega mengtafels wel) - diverse kanalen zijn dan voor de inhakende media-apparaten.
Ik zie het ook nog wel voor me dat het publiek als 'crowd' beslissingen neemt over een van de (virtuele) rolspelers in het toneel. Dit kan een robot zijn die daarop wordt aangedreven, het kan ook een acteur zijn die extra cues krijgt. Doordat het publiek steeds mag kiezen/stemmen over een te-varen koers wordt zo ook het toneelspel interactief. Het script moet er wel de ruimte voor bieden - maar het is net als een game/ waarbij soms characters ook de keuze hebben uit diverse acties; via omwegen komt het vaak toch weer op de verhaallijn zelf uit.
Als je interactiviteit wilt toevoegen, moet je imho helemaal opnieuw beginnen. Al het bestaande vergeten. Want interactieve documentaires, interactieve films, interactieve concerten zijn tot nu toe altijd problematisch doordat we het oude lineaire zo gewend zijn en zo graag willen. Maar games laten idd zien dat het anders kan, als je startpunt anders is. De Minecraft van het theater, dat lijkt me wel wat!
Iedereen met een goed idee en/of een goede vaardigheid verdient een podium. Iets wordt pas echt als het een podium en publiek krijgt. Laat iemand zijn passie delen vanaf een podium. Goed voorbeeld is André Kuipers die een toer gaat doen komend voorjaar. Zal te zien zijn in De Spiegel, ik kijk er nu al naar uit.
Andre Kuipers is idd heel goed. Inspirerend.
andre kuipers is bijna een metafoor. mark mieras (google maar) is ook een heel goed voorbeeld.
+2 stemmen
Ik vind het een lastige vraag. Het theater is het platform voor de theatermakers. Uiteraard moet het aan de vraag van de theatermakers voldoen, maar een belangrijk deel blijft toch het helpen / faciliteren van de theatermakers waarbij de theatermaker primair verantwoordelijk is voor het gebruik van nieuwe manieren om een verhaal te vertellen. Een theater moet zich dus niet bezig gaan houden met het formaat van de grasmat of het aantal op te stellen spelers. Uiteraard kan het theater wel een rol spelen in de distributie. Net zoals je nu al opera in de bioscoop kunt zien en je in het verleden schitterende live opnames kon terugkijken bij Paradiso kan het theater een rol spelen van het kijken / volgen / interacteren op afstand. Dat kan heel simpel door te broadcasten en door een stuk on demand aan te bieden. Of zelfs door via een oculus rift-achtige devices de mogelijkheid te bieden een eerste rangs belevenis ook thuis te kunnen ervaren.

Daarnaast is idd een belangrijke vraag hoe je als theater relevant blijft. Vooralsnog is de fysieke aanwezigheid van publiek extreem belangrijk voor de uitvoerenden. Dus publiek blijft nodig en dus een fysieke plek om samen te komen. En je maakt natuurlijk een feestje van die avond zoals Melle Daamen al heeft laten zien met eten vooraf en achteraf dansen en drinken en eventueel mingelen met de theatermakers en nieuwe mensen ontmoeten.

Dan blijft voor mij over mijn belangrijkste suggestie. Het theater bepaalt het programma. En door de programmering kan het invloed uitoefenen. Als je als theater wil innoveren en nieuwe dingen wil uitproberen dan is wat mij betreft de slimste weg om die theatermakers te benaderen waarvan je weet dat ze met iets nieuws willen komen. Aangeven dat je bereid bent om zelf ook een deel van de investering te doen als het iets is waar je als theater ook mee kan scoren en later nog iets aan hebt. Theatermakers uitdagen door met een "onmogelijke" opdracht te komen. Een dag van de X, een nacht Y, TheaterX. Vraag hen wat ze nodig hebben om hun droomproductie te mkaen. Probeer te challengen en selecteer de outliers. En dan samen proberen er iets moois van te maken.
beantwoord 30 sep, 2014 door johanschaap (180 punten)
Ik ben het niet helemaal met je eens. Het theater moet zich niet bemoeien met de opstelling van de spelers, maar juist wel met de grasmat. Het theater IS de grasmat, leg er een sintelbaan omheen, trek andere lijnen en andere spelen zijn ook mogelijk!

En verder heb je gelijk: zoek de makers op die graag willen experimenteren.
Mooie: "Het theater is de grasmat"
Samen iets moois van maken. Ik weet nu of de huidige manier van afrekenen hiermee helpt. Samen risico's lopen. Misschien moet er zelfs een potje komen. Van elke produktie een percentage in centrale pot voor die worden inegzet voor het maken nieuwe produkties (en de overheid doet daar dan nog een centje bij).
Mooie metafoor, dat gras! Het theater moet inderdaad zorgen voor een goede grasmat. Dat zit volledig snor. Maar als je ziet dat de bezoekers niet langs de lijn komen staan of als de spelers in de C afhaken (zoals ik bij mijn kinderen zie), is er iets mis. Misschien hebben ze al vaak genoeg een pot voetbal gezien met de ene keer een bal over rechts, de andere keer ene bal over links.
Samen risico's aangaan over nieuwe dingen is wel de insteek die je moet maken. Met nieuwe makers in gesprek over geheel nieuwe ideeën waarbij misschien niet eerst enorme bezoekersaantallen op vallen te verwachten. Nieuwe ideeën hebben behoefte aan experiment, als theater moet je daar in ruimte en aandacht in voorzien
Ik ben van mening dat de theaters zich niet teveel moeten bemoeien met de inhoud, maar ja om tot nieuwe vormen te komen is een gezonde discussie alvorens de makers met nieuwe inzichten aan het werk gaan hard nodig. Welke online discussies vinden hierover nu al plaats (buiten mijn weten om?)
het gaat niet over de inhoud, als theater kun je samen met publiek keuzes maken wat actueel of interessant in. als je signaleert dat de vorm niet meer voldoet voor bezoekers moet je daarover in gesprek met makers. over inhoud kun je altijd wel goede suggesties doen aan makers
+3 stemmen
De inrichting van het theater van de toekomst zou volledig flexibel moeten kunnen zijn. Flexibiliteit om rekening te houden met bijvoorbeeld doelgroepen, aard van voorstellingen, omvang van het publiek en het gewenste belevings effect. De kracht van locatie theater, namelijk mensen midden in/dichtbij de voorstelling plaatsen in een realistische omgeving en zo de beleving en focus optimaal te pakken van het publiek, zou in het (statische) theater van de toekomst aandacht moeten krijgen. In de huidige situatie kom je in een, soms al jaren, totaal bekende setting wat betreft zaal en podium en zijn alleen de poppetjes en wat decor stukken de wisselende factor. Het zou toch vreemd zijn dat ieder (theater of muziek) stuk dezelfde omstandigheden vraagt. De flexibliliteit is met beschikbare (digitale) technieken steeds beter te realiseren. Begin met één zaal zou ik zeggen. Laat ons, het publiek, verrassen.
beantwoord 30 sep, 2014 door willem-jan-draper (580 punten)
Theaters zouden inderdaad meer in kunnen spelen op het succes van locatietheater/festivals. Zo zouden producties geplaatst kunnen worden in leegstaande panden, een moderne variant van anti-kraak. Theaters zouden ook een mobiel theater kunnen ontwikkelen en zo naar het publiek toe kunnen gaan in bijvoorbeeld achterstandswijken en naar scholen. Misschien hebben theaters op den duur geen dure vaste locatie meer nodig.
Mobiliteit van theater is zeker ook wenselijk maar ook heel duur. Locaties bieden zeker mogelijkheden voor andere vormen, het proces daar naartoe, en de bijbehorende financiering, is heel anders dan hoe het systeem nu werkt. Daarmee lijkt mij aangetoond dat wijziging van het systeem gewenst is
Een van de mooie voorbeelden van vroeger, was toneelgroep Tender. Ik weet niet of ze nog bestaan en wellicht bestaan er nu andere voorbeelden van. Maar zei deden voorstellingen op publieke plek. Vaak zonder dat je doorhad dat het een voorstelling was. Doken ze in een postkantoor op. Wist je niet wie in de rij er wel of niet bij hoorde.
+1 stem
Het theater van de toekomst is mijn cultuurgids in brede zin. Het speelt in op mijn smaken en voorkeuren. Het theater van de toekomst bedient mij op maat, in en buiten het theater. Het zet technieken in zoals we die van Amazon of Netflix kennen en adviseert me op basis van mijn smaak en gedrag. Over de voorstellingen of optredens die komen, maar ook doordeweeks over online inhoud die daar op aansluit. Als ik 1 video vandaag moet zien, wat is dat dan? Als ik 1 artikel moet lezen, wat is dat dan? Dat laatste hoeft geen zeer arbeidsintensieve inspanning te zijn. Bundel 100 influencers op een terrein, monitor wat zij op social media delen en maak daar een selectie uit. Maar ook als het theater van de toekomst dit laatste niet wil doen, zorg dan in ieder geval dat profielen en gedrag goed in kaart worden gebracht om de liefhebber beter te bedienen.
beantwoord 1 okt, 2014 door erwblo (5,690 punten)
0 stemmen
Om een breder publiek aan te spreken zouden theaters lering kunnen trekken uit succesvolle tv-programma's. Op de tv ontkom je niet aan talentenjachten. De tv-wereld speelt zo in op de alom aanwezige behoefte onder het 'gewone' publiek om beroemd te worden. Waarom zouden theaters deze wens niet faciliteren? Theaters zouden (vaker) zelf talentenjachten kunnen organiseren. Rond de winnaars zou je vervolgens een bijzondere theaterproductie/musical kunnen produceren. Eventueel in samenwerking met een (regionale) omroep die van het proces een docu-soap kan uitzenden.
beantwoord 2 okt, 2014 door jorritbrenninkmeijer (660 punten)
Je gaat de breedte op met de talentenjachten wat heel goed is om een breder publiek voor theater te interesseren, daar ken ik wel goede voorbeelden van als Isabelle Beernaert die voor dans een geheel nieuw publiek trekt. We moeten als theater ook de diepte ingaan, da's een wens en missie, theater moet ook schuren.
Op gebied van inluences en social media is voor theatermarketing inderdaad nog heel terrein te winnen.
+1 stem
In het theater zie ik vooral kinderloze stellen en 50-plussers. Een avondje uit is voor veel (jonge) ouders veel geregel en ook duur als je voor uren een oppas moet bekostigen. Theaters zouden hier rekening mee kunnen houden, door volwassen voorstellingen meer op middagen, bijvoorbeeld woensdag of zondag, te programmeren. Op het moment dat de ouders in de zaal zitten, bied je als theater activiteiten aan voor de kinderen. Onder begeleiding van medewerkers van het theater/studenten zou je bijvoorbeeld kindervoorstellingen, acteerworkshops, films, etc. kunnen organiseren. Bied het aan voor een aantrekkelijke combiprijs.
beantwoord 2 okt, 2014 door jorritbrenninkmeijer (660 punten)
Of waarom niet op dal-uren ruimte ter beschikking stellen aan initiatieven die bij het theater passen? En daarmee benadrukken hoe belangrijk het theater nieuw talent en nieuwe initiatieven vindt?
Of ruimten overdag verhuren aan amateurgroepen of bandjes die willen oefenen.
+1 stem
Dynamische pricing. Geen vaste prijzen meer, maar vergelijkbaar met de vliegtickets zichtbaar verschillende prijzen toepassen. Extra betalen om een bepaalde plek te reserveren. Niet allerlei extra's in de prijs meerekenen, zoals de koffie / biertje of garderobe. We zien steeds meer dat het reserveren van tickets online kan, veel meer via mobiel, dus steeds meer email adressen van de bezoekers, dus de vaste bezoekers kunnen dan ook aanbiedingen krijgen (u bent hier geweest, dan misschien ook naar ... voor...).  De vast bezoekers krijgen een aanbod voor een vast siezoen abonnement om onbeperkt naar het theater te kunnen gaan.
beantwoord 5 okt, 2014 door robert68 (680 punten)
De grootste winst zit 'm in de niet-bezoekers, immers 85% van de Nederlanders gaat nooit en slechts 15% van de bezoekers gaat wel naar het theater. Gaat jouw overbuurman wel eens? Zo nee, mag ik 'm een keer verleiden wel te gaan en hoe doe ik dat het best in jouw ogen?
Keimpe je verleidt hem in eerste instantie met iets dat dicht bij hem ligt. Dus Andre Kuipers kan iemand binnen brengen. Of de sportdialogen kan iemand binnenbrengen die anders niet zou komen. En als je die groep dan binnenhebt, moet je zorgen voor herhaalbezoek. Of voor verbreding. Misschien moet in de foyer wel theater of ballet of iets anders zijn dat wel toegankelijk is. Met toegankelijk beginnen en dan kijken of je mensen voor meer kan interesseren. De sandwichformule.
@erwblo, het mooiste is natuurlijk herhaalbezoek, daar zijn theaters dol op, maar dat hoeft niet. elke nieuwe bezoeker die binnenkomt en vraagt waar de garderobe is maakt mij blij. en natuurlijk is het verhaal wat wij willen vertellen heel belangrijk, geeft ons een opvoedende taak bijna die mogelijkheden voor bezoekers maar niet dwingend hoeft te zijn. kennismaken met het onbekende is heel erg leuk heb ik aan veel bezoekers gezien de afgelopen jaren. publiek verrassen met moderne dans bleek, zoals ik weet, geen pijn te doen. de sandwich in het licht van kennismaken is zeker goed concept
+3 stemmen

Het theater van de toekomst is waar het publiek is. Naast de ruimte waar mensen naar toe kunnen komen, is het de organisatie die opduikt waar de mensen zijn. Een merk, een kwaliteitsstempel op wisselende plekken. Een festival als Lowlands laat zien dat een jong publiek ook interesse in theater en ballet kan hebben, als het op de juiste plek wordt opgediend. Dat geldt voor meerdere doelgroepen. Maak van het theater een pop up theater! Als de mensen in de stad zijn om te winkelen op zaterdagmiddag, dan daarna nog een jazz concert geven in de lobby. Na een concert nog een DJ laten draaien. De openingstijden zullen dan ruimer worden, meer op onverwachte tijden. Meer aanpassen aan de verschillende doelgroepen. Zondag ochtend voorstellingen voor opa's en oma's met de klein kinderen, overdag rond lunch tijd voor 60+. Misschien zelfs ook het personeel achter de bar en garderobe uit dezelfde groep halen van de bezoekers. Zeker als het druk is, vraag je of mensen willen helpen. Vrijwilligers inzetten, als je eerder komt (en/of langer bljft) en mee helpt, dan mag je gratis naar de voorstelling. Of het theatergezelschap neemt personeel die helpt.      

beantwoord 5 okt, 2014 door robert68 (680 punten)
Eens. Waarom hebben dit soort (cultuur) plekken tijdens uit-markten en dergelijke een lage drempel, je loopt er makkelijk naar binnen, je wordt naar binnen gezogen door presentaties in lobby e.d. Dus inderdaad meer openheid en niet alleen tijdens uitmarkten, ga het publiek vaker uitdagen om binnen te komen.
Lowlands heeft een hele goede community georganiseerd, een prettige place to be, kwaliteitsstempel, zonder line-up te vermelden verkopen ze het op voorhand uit. Bijzonder als je dat bedenkt. Theater moet dus ook place to be zijn. Ik ga vrijdag en zie wel wat ik zie, maar ik weet dat het goed is. Daar komt dan taak van de programmeur om de hoek kijken. Zorgen dat het goed is, maar ook zorgen wellicht dat dat men kan zappen, verschillende dingen kan zien, na elkaar die niet allemaal avondvullend zijn maar mogelijk korter dan een uur. En dan tussendoor weer wat eten of drinken in een goede ambiance. Daartoe moeten makers ook worden aangezet om zulke producten te leveren.
Keimpe eens. Ik denk dat er naast albums meer singles gemaakt moeten worden. Meer mogelijkheden tot switchen, tot toeval inbouwen. Maar vergt zeker ook wat van de makers!
+2 stemmen
Faciliteer delen van beleving mét kwaliteit.

Het theater van de toekomst is een Share-a-Holic.

Vaak wil je delen (op bijvoorbeeld Social) wat er op het podium aan de gang is. Het liefst met beeld, maar de kwaliteit van fotos is door licht e,d, nogal slecht en je wilt ook niet een van "die persononen" zijn die de hele tijd zijn mobieltje zit te kijken.

Het Theater vd Toekomst faciliteert delen, er worden goede kwaliteit fotos / filmpjes gemaakt in de zaal tijdens de voorstelling en die worden getoond om te delen. Camaera's zijn ingebouwd, de technische staf kan ze opereren. Verspreiden met twitterwall en #hashtag.
beantwoord 5 okt, 2014 door jvrijn (1,160 punten)
Zeker! Zoveel mogelijk beelden vanuit de zaal, wel zonder flits ;-)
+2 stemmen
Verleng de beleving

Het theater van de Toekomst is meer dan de tijd in het theater. Een code op het kaartja is bewijs dat je erbij was, inloggen met e-mailadres en code. Zo kan de artiest en het theater nog contact houden met de bezoeker en de bezoeker extra content "unlocken".

Werkt ook met voorpret!
beantwoord 5 okt, 2014 door jvrijn (1,160 punten)
+1 stem

Unieke memorabilia met een 3Dprinter

Neem niet een selfie met je favoriete artiest, maar laat je samen 3D printen. Danwel een persoonlijke 3D "Yes, I was here" print van bijvoorbeeld een memorabilia met je naam erop.

beantwoord 5 okt, 2014 door jvrijn (1,160 punten)
Goed idee! Lijkt me wel wat ;-)
0 stemmen
Meet & Seat (à la KLM)

Met Meet & Seat kunt u voor de voorstellig de Facebook, Google+ of LinkedIn profielen van uw medebezoekers bekijken en zien waar ze zitten. Perfect om wat interactie te stimuleren, leuk om alvast op social op te warmen.
beantwoord 5 okt, 2014 door jvrijn (1,160 punten)
+3 stemmen

Demand it!

Waarom kaartjes verkopen als je artiesten kun eisen? Laat de mensen aangeven wie ze graag in het theater willen zien à la Eventful. http://eventful.com/demand

1. Demand that your favorite performers come to your town.

2 Spread the word to get your friends and family to join the Demand.

3 Eventful will alert you when your events are scheduled.

beantwoord 5 okt, 2014 door jvrijn (1,160 punten)
Goed idee, het Nederlandse Live On Demand kan daar ook een rol spelen.
Ook goed om te kijken naar http://www.WeWantCinema.nl want die doen precies dit in bioscopen.
Super! Kan voor deel op korte termijn ook gerealiseerd worden, bepaalde producten laten zich nu nog helaas enkel op hele lange termijn boeken. Daar is tot nu toe het pop-systeem veel beter in en al het goede daarvan moeten we proberen over te nemen.
+3 stemmen

De kansen voor het theater van de toekomst liggen voor mijn gevoel bij het beter maken van de beleving. Dat gaat verder dan wat er in de zaal gebeurt. Ik wil van te voren - liefst in de dagen voorafgaand - actief voorbereid worden op hetgeen ik ga zien. Het stuk past vast in een bepaalde traditie of is geïnspireerd door bepaalde zaken; Wat voor content (artikelen, video’s, boeken, muziek) kan mij helpen om de voorstelling beter te begrijpen, te voelen, te ervaren etc? Bij theater krijg ik nu vaak een programmaboek met tekst die maanden tevoren geschreven is, soms terwijl de voorstelling nog niet eens af was. Een digitaal programmaboekje dus dat zich aanpast aan mijn kennisniveau en idealiter refereert aan andere dingen die ik al gezien heb.

Het 'tijdens' verhaal is complexer, omdat het theater, de bioscoop of de concertzaal juist ook een plek is waar mensen willen focussen op hetgeen er gebeurt. Voor sommige mensen en specifieke theatervormen zal het misschien wel nog meer dan nu een plek worden waar je volledig op wil gaan in de performance en waar je geen enkele ruis wenst te ervaren van bijvoorbeeld je mobiele telefoon etc. Voor mezelf - en waarschijnlijk ook voor anderen - bestaat er juist bij veel kunstvormen behoefte om meer te begrijpen over wat ik hoor of zie en wat de context is. Dat kan met de juiste randvoorwaarden prima ter plaatse en realtime op mijn telefoon, google glass, een oortje of misschien gewoon een goed scherm in mijn stoel (dat niet teveel licht geeft). Ik denk dat veel theatervormen en andere 'kunsten' ook toegankelijker en laagdrempelige gemaakt kunnen worden als je tijdens het kijken de juiste, contextuele informatie aangeboden krijgt. In mijn ervaring word ik enthousiaster en meer 'fan' als ik iets beter begrijp of er meer van weet. 

Na afloop wil ik natuurlijk dat ene hoogtepunt van de avond terug kunnen kijken of beluisteren. Het liefst in de tram of auto naar huis. Dit is het moment om je ervaring te delen met vrienden en familie. Het theater van de toekomst zorgt dat ik me dan met een druk op knop kan aanmelden voor de volgende voorstelling van deze makers, schrijver, etc. 

beantwoord 6 okt, 2014 door bauke (200 punten)
Al met al zijn het veel dingen die je als losse elementen al kent en niet als revolutionair ervaart. Dat is volgens mij een plus voor de acceptatie van dit soort toegevoegde waarde. Je hoeft niet alles uit te leggen, te introduceren. Het is juist de naadloze aansluiting, de vloeiende integratie tussen programma-informatie, live streaming, on-demand audio of video, profiling en daaraan gekoppelde adviesfuncties verpakt in services die we de komende jaren in elke evenementzaal zullen gaan zien. Dingen die we over 10 jaar zullen eisen, maar waar je je nu als zaal mee kan onderscheiden.
Ik hoop dat iedereen genoeg info over zichzelf deelt om goed op profiling in te kunnen zetten. van mij hoeft niet iedereen een jaar van tevoren al een kaartje te kopen, maar we moeten wel weten in aanloop naar voorstelling of je geschikte kandidaat bent voor een voorstelling. En dat moet heel oprecht zijn, niet omdat het theater stoelen moet vullen maar omdat we weten dat jij er eigenlijk bij wilt of hoort te zijn. Heeft iemand daar goede tips over?
0 stemmen
Женский журнал здесь <a href=http://laform.ru/>laform.ru</a>
beantwoord 28 apr door josepharisp (140 punten)
Welkom bij FMT Workforce! Bedrijven kunnen voor 1.000 euro ex btw betaalde opdrachten op het gebied van media, technologie en innovatie neerleggen bij de digitale experts in de Fast Moving Targets community. Ook een vraag of opdracht? Mail erwin@fastmovingtargets.nl
...